Гадаадад амьдарч сурах гэж...

Монголоосоо л гарч байвал шамбалын оронд оччих юм шиг санадаг байлаа. Тэр нь ч арай юу юм гэхдээ л ямарч байсан дээрдүүлнэ гэж бат итгэдэг байсан юм. Гэтэл Англид ирсээр сар гаруй боллоо. Монголынхоо утаа шороотой ч цэлмэг тэнгэр, нар сар, од, хараа тэлээд уужим амьсгалчих уул талаа санаад эндхийн чийгтэй жиндүү бүрхэг бараан өдрүүдээс залхаж эхэлдэг байна ш тэ. Ирээд байр хайж 20-оод хоногийг нь аваад, хичээл, дэлгүүр, гэр гэсэн маршрутаа хаанаас ч явсан төөрхөөргүй болтлоо сар болдым байна. Хүний газар хэлийг нь сайн мэдкү дээрээс нь муухан танидаг хүнтэйгээ тоонот гэрт толгой холбож амьдрах амар биш юмаа. Ядаж байхад шаардлага өндөр юмуу хайшаан хамт байдаг housemate-ээ удахгүй үзэн яддаг болохнээ яанаа. Залхаг заваан, хөшүүн удаан, дээрээс нь аймаар олон муу зуршилтайн ядаж байхад. Хоол идээд дуусуутаа л цаг гаруй гучин хоёр (за 32 ч юмуу доо) шүднийхээ гуу жалганд үлдсэн юмаа хамж шимээд шал шул гээд сийгүүлж сийчүүлээд идээд суучихна. (аяяяя terrible) Ойлгуулчих гээд л шүдний утас, чигчлүүр авч өглөө, дургүйцлээ нүүрэн дээрээ нүдээ байдгаар нь том болгоод л чадлаараа илэрхийлж үзлээ нэмэр болдгүй ээ. Бэлдэж байгаад хэлэх аргаа бодож олохоос. Тэрнээс гадна пивонд нугасгүй. Хоол идсэний дараа шүдний нөгөөхөө идчээд араас нь пивоор даруулна даа. За тэгээд хэхэрч эхэлнэ ээ. Орчмын 10м дотор байж гэнэдэж болохгүй. Шууд амьсгалын бөглөрөл, агаарын бохирдолд орж үхнэ. Би нээрээ үзэн ядалтаасаа болж үхэх байхаа. Ёоох би яах вэ таминээ. Өөрчлөлт шинэчлэлт хурдан хийхгүй бол стрессдэж депрессдээд үхлэээ.