Харилцааны ур чадвар

Харилцааны ур чадвар Харилцааны ур чадвар гэдэг өнөөдрийн Монголд амьдрал, ажил хэрэгт маш чухал зүйл болсон гэдэгтэй хэн ч маргахгүй байх. Хүнтэй аятайхан харилцчихдаг ая эвийг нь олчихдог байвал ажил төрөл нь аяндаа бүтээд, албан тушаал ч ахиад явчих боломжтойм шиг байгаа юм. Тэгтэл түрүүлж дуугарсан хөхөөний ам хөлдөнө, дааганаас унаж үхэхгүй дарвагараас болж үхнэ гэхчилэн хүмүүсийн хоорондын харилцааг дүрсэлсэн олон зүйр үг манай монголд байдаг. Эдгээр нь чи олон юм ярилгүй ерөнхийдөө чагнаад л сууж бай гэсэн үгтэй утга нэг юм шиг. Эцэг эхчүүд нь хүүхдээ, ах эгч нар нь дүүгээ, дарга нь цэргээ, хөгшин нь залуугаа үг хэлэхийг нь "өөдөөс цор цор хийлээ гэхчилэн хязгаарлана". Ахын үг алт, эгчийн үг эрдэм. дуугайл байх шиг зөв юм байхгүй. Эдгээр уламжлал, соёлоос ч болоод уу манай монгол залуучууд өөрийн бодлоо зөв оновчтой, чөлөөтэй илэрхийлж сураагүй байдаг юм шигээ. Сургалтын систем нь ч яг тийм, багш ярина сурагч сонсоно. Чи багш, дарга, аав ээж, эмээ өвөө биш бол ер нь дийлэнхдээ сонсох л үүрэгтэй. Харилцаанд 80/20 гэсэн зарчим байдаг л даа. 80% сонсож, 20% ярих. Энэ зарчмыг манайхан маш сайн биелүүлдэг. Харин хөөрхий ярих 20%-аа ашиглахдаа буруу ашигладаг. Хадуурна, халина, ээрнэ, түгдэрнэ, гацна, тойрно. Тэхээр хүн санаагаа яаж зөв оновчтой, тодорхой илэрхийлж сурах вэ гэдэг бас нэлээд том эрдэм юм шиг байгаан. Би бас яг дээрх хүмүүсийн нэг. Тойрч тойрч тойргийнхоо голд нэг юм хүрнэ. Хүрэхдээ ядарчихсан, сандарчихсан бас заримдаа залхчихсан байх тохиолдол зөндөөн. Тэгээд харилцааны талаар бага сага уншлаа. Тэгээд нэг алдаагаа олж авав. Юув гэхээр би хүн ярьж байхад заримдаа өөр зүйл бодож байна, эсвэл шууд ярих юмыг нь тааварлаад хариултаа бэлдчихнэ, эсвэл сэтгэл хөдлөлөө шууд нүүрэн дээрээ ил гаргачихна. Харин тэрний оронд хүн ярьж байхад за энэ нөхөр юу гэж хэлэх гээд байна вээ, би юу гэж хариулбал энэ нөхөрт эвтэйхээн ойлгуулчихуу, яаж аятайхаан татгалзахуу эсвэл мэдкү зүйл байвал за эргээд хариу өгье гэхчилэн дотроо бодож суух хэрэгтэйн байнлээ. 100% хүнээ сонсоход анхааралгүй 20% өөртэйгээ дотроо ярих хэрэгтэй гэсэн үг. Ингэж чадуул нэг алхам.